دروغ ای دنیا

 

آب داری عوض ماست به دوغ ای دنیا

راست یک مو به تنت نیست دروغ ای دنیا

 

پیله ور فکر خرش بود که خود را گم کرد

تو چه بازار شرابی و شلوغ ای دنیا

 

قصر بُوالقیس چه شد؟ تخت سلیمانت کو؟

همه افسانه شد ، آن فرّ و فروغ ای دنیا

 

چون مسیحای نبی کشتی و سقراط حکیم

نه نبوّت بشناسی نه نبوغ ای دنیا

 

بیوه ی نوحی و دردیده ی دنیا داران

تازه بکری و دم بخت و بلوغ ای دنیا

 

بر سر خوان تو آروغ گلو می گیرد

آ که گفتی ندهد فرصت روغ ای دنیا

 

گاو عصّاری و در کوری و سرگردانی

فلک هشته به گردن خم یوغ ای دنیا

 

شهریار این سخن از هاتف غیب است که گفت

راست یک مو به تنت نیست دروغ ای دنیا